El Güiro de Macorina
Johnny Pacheco y Su Charanga · 1961 · z albumu Pacheco y Su Charanga · autor: Johnny Pacheco & Louie Ramírez
Flet, skrzypce i szał taneczny: brzmienie charanga, które sprawiło, że Nowy Jork tańczył pachangę, od człowieka, który założył Fania.
- pachanga
- flet i skrzypce
Dlaczego jest ważna
Dominikański flecista Johnny Pacheco założył w Nowym Jorku w 1960 roku własną charangę i podpisał kontrakt z Alegre Records. Debiutancki album Pacheco y Su Charanga (1961) sprzedał 100 000 egzemplarzy w pierwszym roku, a El Güiro de Macorina, które napisał z Louiem Ramírezem, był na nim.
To był czas pachangi, sprężystej muzyki tanecznej z Kuby, która opanowała nowojorskie sale taneczne na początku lat 60., grana przez charangi takie jak ta Pacheco.
Kilka lat później Pacheco współzałożył Fania Records z Jerrym Masucci i został dyrektorem muzycznym Fania All-Stars: wytwórni i zespołu, które nadały salsie nazwę w latach 70.
Czego słuchać
- Brzmienie charanga: flet (samego Pacheco) i skrzypce tam, gdzie zespół salsy miałby trąbki. Jest lżejsze i jaśniejsze niż zespół dęty.
- Güiro, skrobana tykwa z tytułu: charangi używają jej do utrzymywania stałego wzoru pod wszystkim. Gdy ją znajdziesz, możesz przez nią poczuć uderzenie.
- Pachanga była muzyką imprezową, żywą i lekką: dobra piosenka do prostych, zabawnych układów z obrotami.
Czy ta strona była pomocna?