Chan Chan

Historia

1. 1.W drodze

   Śpiewak jedzie przez kubańską wieś, miasteczko po miasteczku: z Alto Cedro do Marcané, potem do Cueto i Mayarí.

2. 2.Czego nie może ukryć

   Nie może zaprzeczyć uczuciu, jakie do niej czuje. Bierze nad nim górę, a refren wciąż do tego wraca.

3. 3.Na plaży

   Juanica i Chan Chan przesiewają piasek na skraju morza. Gdy ona potrząsa sitem, całe jej ciało się kołysze, a Chan Chan nie wie, gdzie patrzeć.

4. 4.Oczyść drogę

   Prosi, by oczyścić drogę ze słomy: z przodu jest pień drzewa, na którym chciałby usiąść, a w tym stanie nie może do niego dojść. Kubański son uwielbia frazę z drugim znaczeniem i wielu słuchaczy słyszy je tutaj.

Kluczowe frazy

• “De Alto Cedro voy para Marcané”Alto Cedro, Marcané, Cueto i Mayarí to prawdziwe miasteczka w prowincji Holguín we wschodniej Kubie, a refren biegnie przez nie jak trasa. Wymienianie prawdziwych miejsc to stary zwyczaj kubańskiego sonu: przypina piosenkę do mapy.
• “En el mar cernían arena”Cernir znaczy przesiewać. Piasek przesiewano ręcznie, by usunąć kamienie i muszle: zwykła praca i tło dla żartu piosenki.
• “Como sacudía el jibe”Jibe to po kubańsku gruboziarniste sito, takie, jakiego używają budowlańcy. Potrząsanie nim oznacza kołysanie biodrami, i o to chodzi.
• “A Chan Chan le daba pena”Na Kubie dar pena zwykle znaczy zawstydzić, a nie zasmucić. Chan Chan nie jest zasmucony, jest zmieszany.
• “El cariño que te tengo”Cariño to czułość, uczucie. Refren mówi, że nie może go zaprzeczyć.

Kontekst

Compay Segundo (Francisco Repilado) napisał Chan Chan w latach 80. Mówił, że mu się przyśniło: obudził się z melodią w głowie, jakby na ulicy grał zespół, i zbudował słowa na historii z dzieciństwa.

Nagrywał ją więcej niż raz, zanim w marcu 1996 weterani kubańskiej muzyki zebrali się w studiu EGREM w Hawanie na album, który wyprodukował Ry Cooder. Buena Vista Social Club ukazał się w 1997 z Chan Chan jako pierwszym utworem i stał się światowym hitem, który zaniósł kubański son do słuchaczy na całym świecie.

Cała piosenka opiera się na zaledwie czterech akordach, tych samych kilku taktach od początku do końca. To bardzo stary rodzaj prostoty: son jest zbudowany tak, by kręcić się w kółko.

Na parkiecie