Juanito Alimaña

Historia

1. 1.Betonowa dżungla

   Piosenka nie zaczyna się od postaci, lecz od samej ulicy: dżungla z cementu, pełna dzikich bestii. Nikt już nie wychodzi z domu beztrosko, bo najgorsze może czekać wszędzie.

2. 2.Wchodzi Juanito

   Potem wchodzi Juanito Alimaña, gładki i przebiegły. Podchodzi do lady w sklepie, wyciąga nóż i każe oddać kasę. Ma też wielki pistolet. Bierze pieniądze i znika, szybki jak wiatr.

3. 3.Nikt nic nie widział

   Ludzie widzieli, jak uciekał. Nikt nie mówi słowa. Cała okolica wie, co robi, i nikt go nie wydaje: jest niebezpieczny i wszyscy to wiedzą.

4. 4.Następnego dnia na wolności

   Nawet gdy policja go zamyka, następnego dnia jest z powrotem na ulicy. Powód jest prosty: jego kuzyn pracuje w policji.

5. 5.Jego świat

   Refren podsumowuje jego życie: kobiety, dym i trochę rumu oraz okradanie ludzi dla zarobku. Tak żyje Juanito, a piosenka nigdy go nie łapie. Wciąż jest tam na zewnątrz.

Kluczowe frazy

• “la calle es una selva de cemento”Pierwsza linijka piosenki: zanim kogokolwiek poznamy, ustawia scenę. Betonowa dżungla pełna dzikich zwierząt, gdzie kłopoty czekają wszędzie.
• “Juanito Alimaña con mucha maña”Alimaña to szkodnik: plaga, zwierzę, które nocą napada na kurnik. Maña to zręczność, przebiegła umiejętność. Imię i rym mówią dokładnie, kim jest, zanim zrobi to historia.
• “nadie ha visto nada”Kodeks milczenia na bloku. Wszyscy widzieli, nikt tego nie powie: boją się go i nikt nie chce być tym, który gadał.
• “un primo suyo está en la policía”Dlaczego aresztowanie nigdy się nie utrzymuje: następnego dnia znów jest na wolności. Prawo nie jest tylko powolne, jest rodziną.
• “fumada y caña”Część obrazu jego świata w refrenie. Fumada to dym, a w ulicznym slangu marihuana. Caña, od trzciny cukrowej, to tani rum albo wódka trzcinowa.

Kontekst

Tite Curet Alonso był portorykańskim autorem piosenek, który stoi za długą listą klasyków salsy, wśród nich „Periódico de Ayer” dla Héctora Lavoe, „Las Caras Lindas” dla Ismaela Rivery i „Anacaona” dla Cheo Feliciano.

Vigilante nagrano w 1982 jako ścieżkę dźwiękową filmu o tym samym tytule, a ukazało się w Fania w 1983. Połączył ponownie Willie Colóna i Héctora Lavoe, lata po tym, jak Lavoe poszedł solo, częściowo po to, by pomóc Lavoe przejść przez trudny czas w życiu.

Tak jak Pedro Navaja, to historia zbrodni z groove pod spodem. Ale gdy Pedro dostaje, na co zasłużył, Juanito uchodzi cało ze wszystkiego i o to chodzi w piosence: strach, milczenie i policja, która dba o swoich, pozwalają płotce rządzić blokiem.

Na parkiecie