Plástico
Willie Colón & Rubén Blades · 1978 · autor: Rubén Blades, z albumu Siembra
Rytm disco, potem salsa: Rubén Blades kpi z miasta plastikowych ludzi, którym zależy tylko na wyglądzie, a potem wywołuje do apelu cały kontynent.
Historia
1.Plastikowa dziewczyna
Najpierw poznajemy młodą kobietę, która żyje dla marek i pozorów. Jej plan na życie to wyjść za lekarza, bo będzie ją w stanie utrzymać w stylu.
2.Plastikowy facet
Potem młody mężczyzna, który myśli tylko o swoim samochodzie i eleganckim wyglądzie. Wolałby pominąć posiłek, niż pokazać się bez stylu.
3.Plastikowa para
Potem para, która żyje w długach, by utrzymać pozory, i uczy swoje pięcioletnie dziecko, by nie bawiło się z dziećmi innego koloru skóry.
4.Plastikowe miasto
Wokół nich wszystkich miasto, w którym widuje się twarze, ale nigdy serca, a liczą się tylko pieniądze.
5.Słuchaj, Latino
Potem piosenka się odwraca. Blades mówi wprost do Latynosów: nie sprzedawaj przyszłości za pieniądze ani nie kopiuj pożyczonych wzorców. Ucz się, pracuj, bądź najpierw prawdziwym człowiekiem i pamiętaj, że plastik się topi.
6.Apel
Kończy się apelem narodów, jednego ludu stojącego razem, od Panamy, Portoryko i Meksyku po Kubę, Kolumbię i Argentynę, a każdy odpowiada „obecny!”.
Kluczowe frazy
- “Ella era una chica plástica”Plástica to sztuczna, fałszywa: sama powierzchnia. Tak piosenka przedstawia każdą ze swoich postaci.
- “Se ven las caras, pero nunca el corazón”Linijka, która podsumowuje plastikowe miasto: wszyscy na pokaz, nikt naprawdę nieznany.
- “Estudia, trabaja, sé gente primero”Ser gente, „być ludźmi”, znaczy być przyzwoitym, prawdziwym człowiekiem. To odpowiedź piosenki na plastikowe życie.
- “el plástico se derrite”Ostrzeżenie: to, co fałszywe, nie przetrwa żaru.
- “¡Presente!”Odpowiedź na szkolny apel. Na końcu to odpowiedź każdego kraju, który wywołuje Blades.
Kontekst
Plástico otwiera Siembra (Fania, 1978), album Willie Colóna i Rubéna Bladesa, które dało nam też „Pedro Navaja”.
Zaczyna się od groove w stylu disco, brzmienia, które rządziło nowojorskimi klubami pod koniec lat 70., zanim zespół wpadnie w salsę. Żart jest częścią przesłania: prawdziwa rzecz przychodzi po naśladownictwie.
Tak jak Pedro Navaja, to salsa consciente, salsa z zaangażowaniem społecznym. Zamiast jednej historii zbrodni Blades bierze na cel cały sposób życia: popisywanie się, utrzymywanie pozorów i pogardę dla własnych ludzi.
Na parkiecie
Nie daj się zwieść wstępowi: po otwarciu w stylu disco zespół przechodzi w mocno napędzaną salsę. Poczekaj na nią i wejdź na zmianie.
Zwrotki są długie i pełne słów. Trzymaj taniec prosty i pozwól postaciom przechodzić obok.
Apel pod koniec to wielkie rozładowanie: coro odpowiada na każdy kraj „¡presente!”, a parkiety krzyczą razem.
To nasze własne opowiedzenie piosenki, a nie jej tekst ani tłumaczenie: kilka krótkich zacytowanych fraz służy wyjaśnieniu ich znaczenia. Piosenka należy do swojego autora, Rubén Blades.
Czy ta strona była pomocna?